Mijn fototoestel heb ik gericht op een door ons neergelegde boomtak. We hebben er een paar nootjes opgelegd en hopen dat de watervlugge Siberische grondeekhoorns ze daar komen halen. Zo proberen we ze vast te leggen. Persoonlijk vind ik het niet zo leuk om ze al etend te fotograferen. Liever laat ik het lijken of ze zich spontaan op deze plek bevinden, mijmerend om zich heen zitten te kijken of juist ergens intens op gefocust zijn.
Van Siberië naar Tilburg
De Siberische grondeekhoorns in een
bos in Tilburg. Wie heeft ze inmiddels niet gefotografeerd? Ik zal je het verhaal besparen hoe men denkt dat Siberische grondeekhoorns in Tilburg terecht zijn gekomen. Zij die erover schrijven kopiëren het van elkaar en of het verhaal op waarheid en juistheid berust is mij niet bekend. Mocht je nieuwsgierig hiernaar zijn, google ‘Siberische grondeekhoorns in Tilburg’ en je komt zó een stuk of wat gelijksoortige verhalen tegen.
Geen staatsieportretten
Naast de plek waar wij zelf een setup hebben gemaakt ligt een omgevallen boom met het wortelstelsel boven de grond. De donkere aarde zit nog volop aan de wortels. Achter het wortelstelsel staat de zon, het spel van licht en donker geeft voor mij een beetje een duistere sfeer. Bovendien is het wortelstelsel lekker grillig van vorm, wat weer bijdraagt aan de obscure stemming. Vanuit mijn ooghoek zie ik telkens grondeekhoorns door het stelsel van wortels schieten. De hele setting begint nu toch wel behoorlijk op mijn fantasie te werken. Grondeekhoorns in dat geheimzinnige wortelstelsel is toch veel leuker te fotograferen die dan ‘staatsieportretten’ op de uiteinden van boomtakken.
Het spel van licht en donker
Ik stop met fotograferen en loop naar het wortelstelsel en kijk wat leuke plekjes zijn om de Siberische grondeekhoorn te fotograferen. Het liefst natuurlijk daar waar licht en donker contrasteren en juist de eekhoorn een beetje licht vangt. En dan moet hier ook nog maar een nootje kunnen blijven liggen. Na veel gepiel heb ik een paar lekkernijen neergelegd, richt ik mijn camera en wacht… en wacht. De Siberische grondeekhoorn heeft zijn eigen tijdschema.
Op een mooie plek poseren
En dan begint één van de Siberische grondeekhoorns door het wortelstelsel te klimmen. En ja hoor, op het mooiste plekje in het stelsel gaat hij ook nog eens rustig voor zich uit zitten kijken. Hierna volgen meer eekhoorns en dan wordt het opletten wie zich waar bevindt. Als je niet alert bent zijn de nootjes in no time verzameld zonder dat je verder eekhoorns hebt kunnen vastleggen.
Instellingen
We herhalen deze zetten een aantal keer: nootjes neerleggen, wachten en schieten maar. Zo krijg je veel kansen om foto’s te maken en ook met andere instellingen te werken. Om het donkere sfeertje een beetje te benadrukken belicht ik een aantal foto’s wat onder.
Nabewerking
Thuis achter de computer geef ik de beelden de sfeer mee die ik er graag in wil hebben. De bewerkingen hebben met name te maken met het benadrukken van de lichte en de donkere plekken.
